Jan en Daan

 

 

Mijnsportleven begon toen ik zeven jaar was. Omdat mijn ouders beiden waterpoloërs waren, was mijn stap richting zwembad heel logisch. Vanaf dag 1 leefde ik voor mijn sport. Op mijn vijftiende speelde ik voor het eerst in het eerste en op mijn zestiende maakte ik er vast deel van uit.

Vanaf mijn dertiende speelde ik in de nationale jeugdteams en in het Nederlands team. Daarmee heb ik zes EK’s, drie WK’s en de Olympische Spelen in Barcelona (’92) meegemaakt. Als topsporte
r moet je veel opgeven. Ik ging niet mee naar feestjes, voor mij geen kroegentochten… wel elke zondagochtend om 08.00 uur in het water.

Maar de mooie sportherinneringen maken het gemis aan feestjes tijdens mijn jeugd allemaal goed. En die feestjes heb ik later allemaal heus ingehaald.

Mijn eigen kinderen probeer ik mee te geven hoeveel sport voor ze kan betekenen, maar zonder verwachtingspatronen en zonder druk op ze uit te oefenen. Tenslotte maakt iedereen uiteindelijk zijn eigen keuze. Maar als je talent ontdekt wordt, dan heb je bijna de morele verplichting daar wat mee te doen en dat later door te geven aan je eigen kinderen of die van anderen. Waterpolo zat er voor onze kinderen niet in, mijn carrière was voorbij toen Tom en Daan werden geboren. Beide mannen hebben vol overtuiging hun eigen sport gekozen nadat ze van uiteenlopende sporten geproefd hadden.

Zo heb inmiddels veel gezien van allerlei sporten en de manier waarop verenigingen en hun clubleidingen functioneren.Hoewel bijna alles liefdewerk oud papier is, zijn er clubs, stichtingen en verenigingen met kop en schouders boven hun collega’s uitsteken. United vind ik daar in de persoon van Harry van Rijn het beste voorbeeld van.

De manier waarop hij met honkbal bezig is,dwingt bewondering af. Hoe hij zijn kennis en kunde weet over te brengen op kinderen tussen zeven en achttien jaar is ongekend. Ik geniet daarvan en vind elke training een belevenis op zich. De trainingen van United zijn een feestje voor de spelers en dat is een stevige basis voor succes. Talent kan nog zo groot zijn, maar zonder beleving en mentaliteit zal er geen topsporter ontstaan!

Jan en Daan Wagenaar